پرنده ای به روی سیم
همچون پرنده ای نشسته روی سیم
مثلی مستی درآوازیکه ماه نیمه شبان می خواند
آری ! آزاد به شیوهء خویش...
مانند کرمی آویخته بر انتهای تیز یک قلاب
مانند سوار گریزان آن کتابهای زرد شدهء قدیم
من تمامی بستگیهایم را از تو پنهان نمودم.
اگر نا مهربان بودم
کاش فراموشیت بزرگتر ازخطای من باشد
اگر راست نگفتم
کاش بدانی که قصدم رنجاندنت نبود.
من می دانم:
مانند نوزادی مرده به دنیا آمده
مانند حیوانی وحشی
با شاخهایی به رنگ خاک
قلب هر که را از کنارم گذشت
فرو ریخته ام.
ولی سوگند به این آواز
و سوگند به هر گناه
تمامی آنها را جبران خواهم کرد.
من گدایی را دیدیم
با کمری خمیده به روی پیالهء چوبینش
گویی به من می گفت:
توقع زیادی نداشته باش!
و بانویی زیبا از پنجرهءاتاق نیمه تاریکش
گریه کنان می گفت:
هی! چرا بیشتر نخواهیم؟
همچون پرنده ای نشسته روی سیم
مثلی مستی درآوازی که ماه نیمه شبان می خواند
من تنها می خواستم آزاد باشم.
آری ! آزاد به شیوهء خویش…
Original Poem of Leonard Cohen: Bird on the Wire
Translation: Maryam Dilmaghani
